7eS6tIn de serie ‘De slechtste films aller tijden’ wordt eens in de vier weken aandacht geschonken aan een absoluut dieptepunt uit de internationale filmgeschiedenis. Zo nu en dan moeten we ons nu eenmaal door een zure appel heenbijten om naderhand het zoet weer optimaal te kunnen waarderen. Sommige films maken het echter wel érg bont. In dit zesde deel aandacht voor Movie 43, de ronduit geschifte komedie die afgelopen februari onze bioscopen vergiftigde.

Auteur: Martijn Kroese

Ik zag Movie 43 en verloor de wil om nog verder te leven. We zijn in deze serie in de top vijf van de allerslechtste films aller tijden beland, en dat gaat u merken. Nog geen twee maanden geleden is de film uitgekomen, maar we kunnen nu al met zekerheid vaststellen dat we te maken hebben met één van de meest rampzalige producties die ooit is gemaakt. De film verbijsterde en dreef tot waanzin; vandaag het verhaal achter het treinwrak dat Movie 43 heet.

Het begon zo’n drie jaar geleden met een telefoontje naar Richard Gere, één van de meest respectabele acteurs van Hollywood. Als je eruit ziet als Richard Gere, dan moet je eigenlijk altijd kroonprins, president of rechter bij het Hooggerechtshof spelen. Richard Gere nam die dag de telefoon op en zette daarmee de molen in werking die zou leiden tot één van de grootste wanprestaties uit de geschiedenis van Hollywood.

Richard Gere sprak aan de telefoon met zijn zwager, Charles Wessler. Wessler leurde op dat moment met een nog naamloos script voor een film bestaande uit talloze korte sketches. Na lang aandringen stemde Gere in met het verzoek om in één van die sketches een korte rol van nog geen paar minuten te spelen. Zo kwam het Richard Gere – dé Richard Gere – op een zonnige lente-ochtend in New York een kinderachtige sketch stond op te nemen waarin hij de baas speelde van een bedrijf dat een nieuwe mp3-speler slash prostituee had ontworpen: de iBabe. Ja, dat leest u goed.

Het is één van de vele bizarre sketches die uiteindelijk Movie 43 zouden vormen. Charles Wessler belde de volgende bekende acteur op – Hugh Jackman, Oscarnominaties en alles – met de mededeling: we maken een komedie met Richard Gere, doe je mee? Het maakte Wessler niet uit welke acteurs en actrices ja zeiden en welke nee, zolang hij maar, aan het eind van de rit, een cast had waar je normaal gesproken alle Oscars mee wint. Zo geschiedde.

Zit u er klaar voor? Emma Stone, Kate Winslet, Elizabeth Banks, Kristen Bell, Seth MacFarlane, Halle Berry, Johnny Knoxville, Gerard Butler, Chloë Grace Moretz, Uma Thurman, Kate Bosworth, Anna Farris, Naomi Watts, Greg Kinnear en Dennis Quaid zeiden over een periode van zo’n drie jaar allen ja op de vraag of zij in een komedie met Hugh Jackman en Richard Gere wilden spelen. Geen van allen wist waar de film eigenlijk over ging – geen enkele rol duurt langer dan enkele minuten – en geen van allen kreeg het volledige script te zien. Sterker nog, geen van allen wist eigenlijk hoe de film zou heten. Allemaal dachten ze slechts een korte cameo-rol te verzorgen. En wat zijn ze er allemaal ingetuind.

Hugh Jackman met een balzak aan zijn kin. Naomi Watts die haar eigen zoon aanrandt. Anna Farris die wordt ondergescheten door haar verloofde. Movie 43 is een samenraapsel van seks-, poep- en pieshumor waar je werkelijk doodstil van wordt. De film duurt nog geen anderhalf uur maar bereikt al ruim voor dat punt het niveau waarop je alleen nog maar de politie wilt bellen.

Laat ik een belangrijk misverstand uit de weg ruimen. Ik begrijp dat er geld verdiend moet worden. Ik begrijp ook dat er ongetwijfeld een markt is voor slechte poep- en pieshumor. Ik wil zelfs nog begrijpen dat er mensen zijn die daadwerkelijk moeten lachen om het feit dat Hugh Jackman een balzak aan zijn kin heeft bungelen, al heb ik mijn ernstige twijfels bij de mentale staat van die mensen. Maar hoe het mogelijk is dat Movie 43 op een budget van zes miljoen dollar een winst van bijna drie miljoen heeft weten te boeken, dat is voor mij echt alle waanzin voorbij.

Bij het zien van het eindproduct hebben alle voornoemde acteurs en actrices – allemaal – hun handen weggetrokken. Niemand uit de gehele cast was bereid om promotie te maken voor de film of om er een interview voor te geven. De film werd afgelopen februari niet aan de pers getoond – zoals eigenlijk gebruikelijk is bij iedere nieuwe release – maar is direct de bioscopen ingesmeten. En daar is bijna negen miljoen dollar mee verdiend, wat zeker niet veel is, maar negen miljoen dollar te veel.

Eén van de eerste uitspraken in Movie 43 is: “If you can watch it all the way through till the end, you’ll be greatly rewarded.” Laat u daardoor niet misleiden. Movie 43 biedt geen punchlines, geen grappen, geen hoop, en al helemaal geen ‘great reward’. Movie 43 heeft mij anderhalf uur lang ieder vertrouwen in de menselijke beschaving doen opgeven. Ik heb de film nu eenmaal in zijn geheel, en een tweede maal in korte segmenten gezien, en ik kan nog altijd niet geloven dat Charles Wessler zowel het personeel, het budget als de wil heeft gevonden om deze hoop bagger te produceren. Ik zei het hierboven al eens, en ik ga het nogmaals herhalen, opdat u gewaarschuwd bent:

Ik zag Movie 43 en verloor de wil om nog verder te leven.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=MHQwLY0M-E8]