1319700237706_8121451Mijn fictieve Newcastle United-elftal was druk bezig een fictieve ronde verder in het fictieve FA-cup-toernooi van 2022-2023 te komen, toen mijn huisgenoot en zijn vriendin afgelopen maandagavond al hysterische kreten slakend door de deur kwamen vallen. Met enige zekerheid wist ik hieruit af te leiden dat ook zij de meest recente aflevering van Game of Thrones hadden gezien. Voor de lezer, Game of Thrones-volger of niet, die de afgelopen dagen onder een steen heeft geleefd: er gebeurde van alles in de jongste aflevering van die serie; zaken die ik verder niet zal verklappen. Er vloeiden bloed en tranen, laat ik het daarbij houden.

Auteur: Nils Hermans

Nu waren mijn buurman en zijn vriendin niet de enigen die mijn met liefde en zorg samengestelde Football Manager 2013-savegame op brute wijze hadden verstoord, die dag. Uit alle hoeken en gaten kwamen mij kreten van ontzetting ter ore. Emoties die overigens gerechtvaardigd waren: hoewel er in de voorafgaande uren met foreshadowing en minder subtiele verteltechnieken aan de kijker werd geseind dat er wat gruwelijks aan stond te komen, hadden maar weinig niet-boeklezers deze bewuste gebeurtenis kunnen voorspellen.

Zelf wist ik al ongeveer wat er aan zat te komen: enerzijds omdat ik na jarenlange ervaring met HBO-series weet dat de voorlaatste aflevering van het seizoen doorgaans de aflevering is waarin dood en verderf de boventoon voert, anderzijds omdat ik me een jaar of twee geleden, na weer zo’n noodlottige voorlaatste aflevering, niet heb kunnen bedwingen en de complete wiki van A Song of Ice and Fire doorgelezen heb.

Kortom: mits David Benioff en D.B. Weiss, producers van de HBO-serie, niet al te veel van het bronmateriaal van George R. R. Martin afwijken, zal geen enkele plotwending me nog kunnen verrassen. En dat vind ik eigenlijk wel prima, want vechten tegen spoilers is – vooral op het internet – een onbegonnen zaak.

Ik kan het eigenlijk iedereen wel aanraden om de complete Game of Thrones-wiki eens door te nemen. Ten eerste hoef je niet meer bang te zijn voor bekenden die denken op een oh zo subtiele en omfloerste manier te kunnen vertellen waar de serie in de toekomst naartoe leidt. Dat zijn meestal zinnen die beginnen met “laat ik het zo zeggen” of “zonder al te veel te verklappen wil ik alleen maar even zeggen dat” en die eindigen met “oeps. Eh, nou ja, het is ook spannend om te zien hóe het gebeurt”. Blijkt toch niet zo makkelijk te zijn, dat foreshadowing.

Ten tweede opent kennis van wat er al komen gaat een compleet nieuwe kijkervaring. Plotwendingen zijn natuurlijk spectaculair, maar minstens zo interessant is het om te kijken hoe scenaristen hier over meerdere afleveringen naartoe werken. Hoe een op het oog onschuldige opmerking in het eerste seizoen al blijkt te verwijzen naar een hoogtepunt in het derde seizoen. Hoe een anekdote van drie afleveringen geleden een perfecte parallel blijkt te zijn. Hoe onverwacht een plotwending op het eerste gezicht ook moge zijn, de betere scenarioschrijver zorgt ervoor dat er in voorafgaande afleveringen aanwijzingen liggen die – achteraf gezien – de schokkende verandering van de status quo aannemelijk maken. Hoe steviger het fundament voor een plotwending, hoe schokkender die voor het publiek is.

Probeer het eens, zou ik zeggen. Het vierde seizoen van Game of Thrones zal waarschijnlijk bestaan uit gebeurtenissen uit het derde boek van de Ice and Fire-reeks. Lees het lemma over het derde boek (of: lees het boek) en kijk volgend jaar mee hoe er op subtiele en minder subtiele manieren naar een knallende negende aflevering gewerkt wordt. Ik weet namelijk al wat er gebeurt, en zonder al te veel te verklappen wil ik alleen maar even zeggen dat…