“Music was my first love, and it’ll be my last, music are the future, and music are the past” zijn gevleugelde woorden van John Miles die mij als muzikant nooit meer los zullen laten. Miles maakte met zijn monsterhit Music een prachtig statement. Symfonieorkest of rockband, muziek is wonderschoon en kent geen grenzen. Ieder jaar weer sluit Night of the Proms in Ahoy af met de knappe fusie tussen popmuziek en een traditioneel orkest, waarvan laatstgenoemde het in Nederland steeds moeilijker krijgt het hoofd boven water te houden.

 Auteur: Paul Aerts

Het aantal leden van amateurorkesten daalt al jaren drastisch, terwijl in de popmuziek een revival van blaas- en strijkinstrumenten plaats lijkt te vinden. Luister naar artiesten als Caro Emerald, Kyteman, Guus Meeuwis, Anouk en zo kan ik nog wel even doorgaan. Allen hebben deels of volledig gekozen over blazerssecties in hun popnummers. Sommige bands spelen zelfs in een blazersensemble zoals Maison Du Malheur. Zelfs metal- en hardcorebands experimenteren met saxofoons en trombones.

Ondanks al die mooie initiatieven in de popscene heb ik me lange tijd niet prettig gevoeld in mijn bordeauxrode fanfarepak. Ik speelde ook een instrument waar ik talent voor had. Tenminste dat zei iedereen in de repetitieruimte. De buitenwereld reageerde echter anders. Die voetbalde, volleybalde, basketbalde of tenniste. Dat deed ik ook, maar het feit dat ik iedere week met mijn koffertje naar het muzieklokaal liep voor de repetitie deed mijn tred versnellen door plagerige blikken en gemene opmerkingen als “kijk, die heeft zijn eigen kist meegenomen”. Maar ik hield vol, want zelf muziek maken – en dat vind ik nog steeds, is het leukste wat er is.

Maar als het een skaband betrof, dan keek men heel anders naar jouw instrument. Dan was het cool om trompet te spelen, terwijl ska muzikaal gezien nauwelijks wat voorstelt. Ook uitprobeersels als de hardcoreformatie in bovenstaande clip worden niet bepaald op waarde geschat. De muziekluisteraar vindt het al snel apart en daarmee goed als er een blaasinstrument opduikt in pop- of rockmuziek. Concerten met een ondersteuning van een groot orkest zijn natuurlijk prachtig, maar ook begeleiding van een popartiest is niet iets wat de doorsnee muzikant in een orkest erg uitdaagt.

Al geruime tijd worden amateurorkesten niet meer als hip beschouwd, een hoorn, trompet en saxofoon is lang niet zo ruig als een elektrische gitaar. En toch luisteren we tegenwoordig maar al te graag naar beats die opgebouwd zijn uit melodieën oorspronkelijk gespeeld door blaas- en strijkinstrumenten. Macklemore is daar een goed voorbeeld van, in zijn beats hoor je blaasbassen, saxofoons en trombones. De Duitse hiphopartiest Peter Fox is nog een beter voorbeeld. Zijn beats worden zelfs live gespeeld door een orkest.

Al deze toepassingen van traditionele orkestinstrumenten houden de afname van het aantal leerlingen dat een opleiding geniet voor een blaas- of strijkinstrument. Amateurorkesten worden gedwongen te fuseren en toegankelijke muziekopleidingen moeten hun deuren sluiten. Maar er is wel degelijk hoop, als je maar naar de maatschappij toe beweegt. Spreek de jeugd aan met je klassieke instrumenten, pak die popnummers aan en laat zien dat ook de oorsprong geweldig is om te spelen. Creëer bigbands, ensembles en orkesten die moderne popmelodieën tot kunst verheffen. Laat net als John Miles zien dat muziek grenzeloos en tijdloos kan zijn. Dan wordt het spelen in een fanfare misschien wel enorm sexy!

Alvast een aanzet: