Als je als Nederlandse man ouder dan 23 bent en vrijgezel, denkt de hele samenleving dat je ofwel heimelijk homoseksueel, ofwel openlijk aseksueel bent. De waarheid is vaak minder spectaculair, maar in het geval van ondergetekende wel tamelijk hilarisch. Als ik een boek zou schrijven met al mijn anekdotes van mislukte dates, dan had ik een bestseller. Maar ik doe het niet. Voor diegenen onder u die toch van smeuïge date-verhalen houden, heb ik desondanks goed nieuws. Julia Louis-Dreyfus en wijlen James Gandolfini zijn deze maand namelijk te zien in het hartverwarmende Enough Said en zullen u alles geven wat uw hartje begeert.

Auteur: Martijn Kroese

James-Gandolfini-m_1749128aDe wereld hield haar adem in toen James Gandolfini – de man die een wereldster werd dankzij zijn rol als Tony Soprano in The Sopranos – afgelopen juni volkomen onverwacht overleed aan een hartstilstand. Aangezien ik louter films kijk en zelden tot nooit series, ken ik Gandolfini niet zozeer als Tony Soprano, maar des te meer als de hilarische generaal uit In the Loop, de CIA-topman uit Zero Dark Thirty of de burgemeester uit The Taking of Pelham 1 2 3. Hij was goed in die rollen, maar niet van het onvergetelijke kaliber. Uiteraard word ik niet blij wanneer iemand uit de filmwereld overlijdt, maar echt raken deed het me ook niet, afgelopen juni. Tot ik vorig weekend Enough Said zag. Met terugwerkende kracht rouw ik.

In Enough Said ontmoeten we Albert (Gandolfini) en Eva (Louis-Dreyfus), twee Amerikaanse vijftigers met zowel kroost als een gebroken hart uit een vorig huwelijk. Dating over fifty is een hot item in het hedendaagse Amerika, maar dat kan ook niet anders wanneer tweederde van al je huwelijken binnen de kortste keren weer op de klippen loopt. Eva is een huis-aan-huis-masseuse die acht uur per dag een loodzware massagetafel achter zich aan sleept en ’s avonds bij thuiskomst nog de puberperikelen van haar zestienjarige dochter voor haar kiezen krijgt. Albert is een wat verstrooide televisiegeschiedenis-expert – ja, die bestaan – die thuis de hele dag in een oude trainingsbroek rondwaggelt en een kilootje of dertig overgewicht heeft. Geloof me, u gaat van deze personages houden.

In een wereld die doorweekt is van Tinders, Peppers en Second Loves is het een verademing om een bioscoop in te wandelen en anderhalf uur lang naar personages als Albert en Eva te mogen kijken. Wie niet minstens een klein beetje van zichzelf herkent in één van de twee, die heeft nog niet geleefd. We zien Albert en Eva op hun best, maar ook op hun kwetsbaarst en op de momenten dat hun wat lamlendige bestaan als een kaartenhuis in elkaar dreigt te donderen. Slechts zelden zien we de alledaagse realiteit van de modale mens zo treffend en zo meeslepend in een film vastgelegd.

EnoughSaid-698x1024Wat Enough Said ons uiteindelijk leert, is dat er voorbij gezanik over calorieën, genante double dates in foute restaurants en pijnlijke autoritten huiswaarts een universeel punt is waarop mensen geen zin meer hebben in spelletjes, moeilijk gedoe of zware gesprekken. Een punt waarop de maskers afgaan en alleen de waarheid overblijft. Enough said.

Op de meest creatieve manieren heb ik de afgelopen jaren een groot deel van mijn eigen dates weten te verstieren. Ik heb grappen gemaakt over Hitler en de holocaust. Ik heb zeer foute opmerkingen over mijn edele delen geplaatst. Ik heb zelfs geroepen dat ik een ontzettende hekel heb aan kinderen toen een meisje me een foto liet zien van een baby. Ze voegde er daarna aan toe dat ze dat zelf was als kind, en daar zit je dan met je bek vol tanden. Die avonden waren telkens vrij snel voorbij.

Ooit ben ik na twintig minuten weggelopen bij een date. Ze bleef maar doormekkeren over carnaval, en wie mij een beetje kent, weet wat ik van carnaval vind. Ik had van alles kunnen doen, maar besloot te zeggen dat ik naar het toilet moest en maakte me uit de voeten. Sorry, Laura (of heette ze Linda?). Mede door wijlen James Gandolfini weet ik inmiddels zeker dat mijn gedrag niet kon. Als ik je ooit nog eens zie, krijg je een drankje van me.

Tussen al het Oscargeweld kunt u in deze donkere maand van Blue Monday met Enough Said uw hart laten warmen, en mijn advies is dat u dat ook zeker moet gaan doen. The Sopranos ten spijt, zal ik James Gandolfini namelijk, wrang genoeg, gaan herinneren als de wat hopeloze vrijgezel uit Enough Said, een film die uitkwam toen James al was overleden. Of u nu vijftien bent of vijftig; dit is de film die u gegarandeerd een glimlach bezorgt.

Hieronder vindt u de trailer. ‘nuff said.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=nEEJaIjF_Lo]