Afgelopen dinsdag, oudejaarsdag, heb ik me weer ouderwets geërgerd. Met bosjes tegelijk leken ze op me af te komen: medemensen die ongevraagd hun goede voornemens voor het nieuwe jaar in de rondte spuiden. De gehele dag heb ik me ingehouden, maar zoals de onvolprezen Hans Teeuwen ons ooit leerde: je moet je frustraties omzetten in daden. Vandaag voeg ik de daad bij het woord, of het woord bij de daad, het is maar hoe u het bekijkt: waarom ik tegen goede voornemens ben.

Auteur: Martijn Kroese

Het begon al ’s ochtends om negen uur. Een vriendin van me meldde dat ze met een maaltijdsalade van de Albert Heijn op weg was naar haar werk, ‘want in het nieuwe jaar wil ik gezonder gaan eten’. Het feit dat de dressing die bij een maaltijdsalade uit de supermarkt zit vele malen ongezonder is dan een hamburger van een modale fastfoodketen buiten beschouwing latend, merkte ik op dat het nieuwe jaar nog niet was begonnen en dat ze te vroeg was. Kon ze niet om lachen.

Gezonder eten, dat lijkt voor veel mensen echt de heilige graal van de goede voornemens. Tijdens de kerstdiners prop ik me he-le-maal tonnetje rond met biefstukken, reeruggen en eendenborsten, maar daarna – daarna gaan we op rantsoen. Lekker balansdagjes inplannen. Magere yoghurt lurken. Bruin in plaats van wit brood. Eén klontje suiker in plaats van twee. Of een halve – mensen die na 1 januari ineens suikerklontjes doormidden zitten te zagen, stapelgek zou je daarvan worden.

Eén van de meest uit de hand gelopen excessen van de goede voornemens-gekte moet het stoppen met roken zijn. Half paffend Nederland hoest en proest zich in de week voor de jaarwisseling door het laatste pakje shag want na 31 december middernacht is het afgelopen. En oh wee als er dan nog een pakje vloei uit de achterzak wordt gehaald. Ze houden het twee weken vol, lopen tegen een tegenslag op werk aan, en ineens ligt er weer een aansteker op tafel. Nee, het was toch te zwaar. En die nicotinepleisters helpen ook niet.

Waar het me om gaat: doe niet allemaal zo geforceerd. Gezonder of beter leven begint niet op 1 januari om twaalf uur ’s nachts. Heel Nederland ligt dan laveloos in cafés of staat op balkons oeh-end en ah-end naar een eindeloze regen vuurpijlen te koekeloeren. Beter leven begint bij de realisering dat je je niet lekker voelt, of dat je iets aan het doen bent waar je ontevreden over bent. Goede voornemens geven je een vrijbrief om je eind december naar hartelust te misdragen onder het mom van: ‘maar na 1 januari…’

Vorig jaar heb ik om dezelfde reden vreselijk gelachen om een vriend die zich voornam meer te gaan sporten. Op 1 januari om 9 uur ’s ochtends ging hij de deur uit met gloednieuwe hardloopschoenen en een duur trainingspak. Later las ik dat 1 januari de meest ongezonde dag is om buiten te komen omdat er hoeveelheden kruit en andere troep in de lucht zweven waar een stad als Mexico City jaloers op zou zijn. Na een paar weken blies die vriend zijn kniebanden erdoor en sindsdien heeft hij geen moeite meer gedaan. Een beetje met een sigaret vuurpijlen afsteken, dat kunnen ze allemaal wel, maar langer dan een maand gemotiveerd sporten, ho maar.

happy

En daarom pleit ik voor drie eenvoudige regels. Ze zijn voor uw eigen bestwil.

Regel 1: geen voornemens.

Regel 2: als er wel voornemens zijn, hoef je je daar niet aan te houden.

Regel 3: zie regel 1.

Ze gaan ons met z’n allen enorm helpen, zoveel weet ik zeker. Weg met al het plebs dat elf maanden lang ongezond vreet, dan eind december wat voornemens op een A4’tje krabbelt en vervolgens na een week of vier mompelend toegeeft dat het toch best wel lastig was en zo. Als je je leven wilt beteren, beter dan gewoon je leven en laat je niet als een mak schaap leiden door een symbolische dag in het jaar die ook nog eens puur en alleen in het teken staat van lam uitbrakken, pizza bestellen en voor 9 miljoen euro aan vuurwerkschade. En als we dat laatste voor volgend jaar nu eens konden voorkomen, hadden we het eerste en enige goede voornemen direct te pakken.