Ik heb gisteren een bord gegrilde aubergine met tomatensaus gegeten. In die saus zat oregano, basilicum, wat knoflook en een sjalotje of twee. Er zat ook aardig wat Parmezaanse kaas en mozzarella bij. En broodkruimels. Dertig minuutjes in de oven en klaar. Wat dit allemaal met televisie te maken heeft? Door al die kaas en broodkruimels heb ik niet al te lang nadat ik dit eenvoudige doch elegante ovengerecht met smaak had verorberd een scheetje gelaten. En ik ben bang dat Samsung mijn scheetje gehoord heeft.

Auteur: Nils Hermans

Scheetjes laten doe ik in de privacy van mijn eigen woonkamer. Mijn scheetjes zijn mijn scheetjes en die wens ik, digestieve noodgevallen daargelaten, met niemand te delen. Het is niet dat ik gehecht ben aan mijn scheetjes, dat echt niet. Maar ik loop ook niet met ze te koop. Zo ben ik nu eenmaal.

Het viel me dan ook rauw op mijn dak toen ik enige weken geleden via The Daily Beast vernam dat Samsung diep in het privacyreglement van zijn nieuwste SmartTV opgenomen heeft dat het mogelijk alle gesprekken opneemt die in de buurt van de televisie gevoerd worden:

“Please be aware that if your spoken words include personal or other sensitive information, that information will be among the data captured and transmitted to a third party.”

Dit alles ter verbetering van de voice command-functie van de televisie; een soort Siri voor je SmartTV. Met andere woorden: als je na een stevig maal bestaande uit twee borden gegrilde aubergine met tomatensaus uit zit te puffen en nadien te lui bent om je afstandsbediening te pakken, kun je dus, de tomatensaus met de rug van je hand van je kin vegend, naar je televisie schreeuwen dat je nu genoeg 24Kitchen gezien hebt en op Veronica wilt vernemen wat Sheldon en zijn maten nu weer voor kattenkwaad uithalen.

Die hopelijk samenhangende brul, ogenschijnlijk in het luchtledige geslaakt, wordt opgepikt door je hagelnieuwe SmartTV, die hem vervolgens via het internet naar ‘a third party’ zendt. Die third party is dus niet Samsung zelf maar een of ander Indiaas bedrijfje dat zich gespecialiseerd heeft in het ontwikkelen van allerlei vernuftige algoritmen die de kreten ontcijferen van scheetjes latende westerlingen die net drie borden gegrilde aubergine met tomatensaus hebben gevreten en nu graag naar LuckyTV willen kijken.

De afgelopen weken heeft Samsung flink wat reputatieschade moeten repareren. In een persbericht bezwoer het bedrijf dat mijn scheetjes na analyse niet in een scheetjesdatabase bewaard zullen blijven en dat alle informatie die het uit de analyse van mijn scheetjes haalt, niet verkocht zal worden. Mocht ik echter principiële bezwaren hebben tegen het onvermoed delen van mijn scheetdata, dan kon Samsung me het volgende aanraden: ik kan mijn SmartTV nog altijd loskoppelen van mijn wifi-netwerk.

Daar moet ik het maar mee doen.

En eigenlijk moet ik mij deze situatie zelf verwijten, hoe Orwelliaans hij ook aandoet.

Ik ben een volwassen vent. Een volwassen vent die over scheetjes laten schrijft, dat wel. Ik zou moeten weten dat het eten van een ovenschaal vol gegrilde aubergine met tomatensaus tot scheetjes leidt. En omdat ik te lam ben geweest om de afstandsbediening te pakken, heeft Samsung mijn scheetje gehoord.

Gisteren heeft Samsung mijn scheetje gehoord en het is mijn eigen schuld.