December 2007, 5 december, het laatste Harry Potter-boek deeltje 7, De Relieken van de Dood/The Deathly Hallows, wordt door mij zorgvuldig uitgepakt tijdens Pakjesavond. Een paar dagen later heb ik het uitgelezen. Dit was het dan. Acht jaar lang had ik telkens kunnen genieten van een HP-boek en nu was er ineens niets meer. Voldemort is weg (gelukkig), Harry leeft (duh..), Sneep is dood (NEE) en Ron en Hermelien komen eindelijk bij elkaar. De films waren nog volop in de maak, maar dat was een schrale troost. Want iedereen weet dat de films vergeleken met de boeken láng niet zo leuk zijn.

Auteur: Sophie Dassen

Iedere keer als J.K. Rowling iets ‘schrijft’ of als dat ook maar zachtjes wordt aangekondigd, wordt de rest van de wereld compleet gestoord. ‘De zoon van Harry Potter!’, ‘Een prequel!’, ‘Een Zwerkbal-instructieboek’, ‘Een liefdesverhaal tussen Perkamentus en Anderling toen ze nog jong waren’, ‘Help! Mijn man is een dreuzel’, enzovoort, enzovoort. Bijna acht jaar na het verschijnen van het laatste boek houdt de jonge tovenaarsleerling nog immer de gemoederen bezig. Rowling mag dan diverse boeken voor volwassenen hebben geschreven, die toegegeven, niet bepaald onsuccesvol zijn geweest. Maar haar lekkerste melkkoe is nog steeds Harry Potter en zijn vriendjes (en vijandjes).

De Harry Potter-fanbase is anno 2015 alive and kicking. Zelfs in series als Orange is the new black wordt nog regelmatig gerefereerd aan de magische boekenreeks. En er bestaan hele Tumblrs gewijd aan het combineren van Harry Potter met Mean Girls (beste combinatie ooit).

Zelf heb ik nooit de behoefte gevoeld om nog iets te lezen van Rowling, of het nu wel of niet over Harry ging. Tot deze week, toen ik hoorde over Harry Potter and the Cursed Child, een gloedjenieuw HP-verhaal. Rowling heeft al eerder zogenaamde ‘spin-offs’ geschreven van HP, maar dit was de enige die mijn aandacht trok. Waarom? Het wordt een toneelstuk. Juist. Niets mis met toneel, maar wáárom niet gewoon nog een boek? Volgens Rowling omdat het theater het enige juiste medium is voor dit verhaal. We zullen het zien, of het toneelstuk ooit naar Nederland komt is nog onbekend. Hoe dan ook, ik zit vooraan in de zaal.

Wat had ik dan zelf graag willen zien, of beter gezegd lezen? Genoeg! Ik ben nog lang niet klaar met Harry Potter, en wel vanwege de volgende vragen. Er is gewoon te veel dat nog steeds niet duidelijk is en compleet onlogisch. Ik weet het, het is allemaal ‘magisch’, maar toch. Kom maar op met die volgende boeken. Ik eis antwoorden.

1. Waar smaakt boterbier naar?

2. Is Harry nog een Schouwer geworden?

3. Was hij niet een perfecte leraar Verweer Tegen De Zwarte Kunsten geweest?

4. Waarom was het ‘geheime’ perron 9 3/4 in het midden van zo’n beetje het drukste treinstation van Groot-Brittannië gevestigd?

5. Kun je zwerkballen zonder bezems?

6. Is Hermelien minister van Toverkunst geworden?

7. Of dreuzeldeskundige als opvolgster van Arthur Wemel?

8. Waarom moesten de kinderen, die verder waren opgegroeid in een moderne wereld, allemaal met veren op perkament schrijven?

10. Waarom hadden de leraren zo ontzettend veel vrijheid? Was er geen vastgelegd tovenaarscurriculum?

11. Waarom branden er overal lampen als je de spreuk lumos kunt gebruiken?

12. Hóe wist het schoolbestuur van Zweinstein eigenlijk welke dreuzelkinderen tovenaarsbloed hadden en welke niet?

13. Waarom moest er zo’n strikt verbod zijn op het gebruiken van magie, als je er ook gewoon pannen mee kon afwassen of brilglazen mee kon repareren?

14. Waarom werden er zó veel onschuldige kinderen, buiten Harry en zijn vrienden, om meermalen in gevaar gebracht/ernstig gewond/vermoord/verdronken of verlamd? En waren er nog STEEDS heel veel leerlingen! Hoe is het mogelijk dat Zweinstein nooit hordes klagende ouders aan de deur had?

15. Waarom was James Potter, Harry’s vader, eigenlijk zo’n klootzak?

Veertien vragen die ik heb voor J.K. Rowling die al jaren door mijn hoofd spoken. Hopelijk worden er een paar beantwoord in Harry Potter and the Cursed Child. Anders expelliarmius ik mijn popcorn naar het scherm.

Afbeelding: screenrant.com