Verhuizen is helemaal ‘in’ dit jaar. Dat wil zeggen, als je een gearriveerde Nederlander met ingedaalde nesteldrang bent. Gelukkig brengt Omroep MAX – ja ja, hier op Incognitief volgen we alles voor u – tegenwoordig Droomhuis gezocht. Echtparen brengen onder leiding van Sybrand Niessen – inderdaad, wij vonden het ook verrassend dat hij nog leeft – bezoekjes aan wagonladingen bungalows, appartementen en vakantiehuizen in de meest exotische oorden die Europa rijk is. En dat is geweldige tv.

Auteur: Martijn Kroese

De boodschap van Droomhuis gezocht is helder: zorg ervoor dat je ruim voor je zestigste financieel onafhankelijk bent, zoek een zonnig vakantie-eiland naar keuze en neem een gelouterde makelaar in de arm – in dit geval in de persoon van Sybrand Niessen, grijzend aan de slapen en inmiddels het levende bewijs dat er wel degelijk een leven na Waku Waku bestaat.

Flip en Anita (je kunt de namen ook echt van tevoren invullen) zoeken een ‘betaalbaar’ huis op Tenerife. Alles in Droomhuis gezocht moet trouwens betaalbaar zijn. Nooit eens een luie zakenman met drie miljoen die een kasteel met dertig lakeien en bronzen koets zoekt, maar dit terzijde. Flip heeft maar één missie: overal de vloer eruit slopen. Welke bungalow, twee-onder-één-kap of mini-villa (die bestaan tegenwoordig kennelijk ook) Sybrand ook laat zien, Flip begint te zeiken over het karakteristieke marmer dat ze overal in de vloer hebben geslagen. Dat zal vroeg of laat moeten wijken voor een lekker oud-Hollandsch laminaatvloertje. Schijnt in de aanbieding te zijn bij de Gamma. Alles leuk en aardig, dat emigreren, maar karakteristieke eilandtradities daar hebben we dus gewoon schijt aan.

Na afloop van elke bezichtiging mag het koppel in kwestie raden naar de vraagprijs. Hier wijkt Omroep MAX ondeugend af van de Britse variant van het programma. Dit is het moment waarop de spanning stijgt. Moeders denkt dat het huis 170 mille kost. De man des huizes weet het zo net nog niet! Toch geen twee ton? Het zal toch geen twee ton kosten hè, die kutbungalow met dat lage plafond en uitzicht op de lokale bananenbar?

Over de Britse variant gesproken: die is lachen. Deelnemers moeten dan kiezen: of ze blijven in Engeland, of ze gaan emigreren. In beide landen bekijken ze drie huizen. De argumenten die de echtparen aandragen om wel of niet te emigreren zijn in één woord schattig.

Vrouwlief wil naar Portugal vanwege het warme weer en de lage huizenprijzen. Manlief weet het zo net nog niet. Hij woont nu lekker dicht bij zijn moeder (wat me juist een uitstekend argument lijkt om wél te verhuizen) en hij heeft net zijn seizoenskaart voor Blackpool FC verlengd. Als je iedere week tegen betaling bij Blackpool FC op de tribune gaat zitten, moet je inderdaad wel een enorme hekel aan je vrouw hebben. We begrijpen best dat manlief zijn vrienden niet wil achterlaten.

En dus zie je een vrouw aan tafel die met een rooie kop staat te verkondigen dat haar keuze wel vaststaat: ze wil die bungalow op Mallorca met dakterras en uitzicht op de Atlantische oceaan. Haar man zit er wat vertwijfeld naast. Hij moet nog even overtuigd worden, zo zegt hij schoorvoetend. In zijn binnenzak brandt de seizoenskaart van Blackpool FC. Tweehonderd ballen naar de gallemiezen. Fuck.

En dus verhuizen ze voorlopig niet – ze moeten nog even goed nadenken wat ze willen – wat een prachtige conclusie is van een 55 minuten durend programma over de aanschaf van een stukje onroerend goed. Het is alsof je een volledige uitzending Studio Voetbal afdraait tijdens de winterstop, zonder dat er iemand ingrijpt en zegt: waar doen we dit dan eigenlijk voor?

En toch is het heerlijke tv. Achterover leunen, je ergeren aan echtparen die elkaar al twintig jaar lang zat zijn en die véél te vroeg met pensioen gaan, en vanaf je eigen bankje commentaar leveren op woningen in plaatsen waarvan je ze niet eens zou kunnen aanwijzen op de landkaart. Iedere week een nieuwe Flip en een nieuwe Anita die naar een volgend dorpje ergens in de rimboe van Slovenië reizen om bungalows af te kraken: het verveelt nooit. En het fijnste is dan om, als je weer twee slachtoffers met zweetparels op hun kanis voor de camera ziet piekeren of ze driehonderd ruggen gaan neertellen voor een naar god gebakken appartement op de bovenste etage van een hagelwit bejaardencomplex in een buitenwijk van Zaragoza, zachtjes tegen jezelf te zeggen: ik blijf lekker hier.

Droomhuis gezocht is elke maandagavond om 21:20 uur te zien op NPO 1.