De afgelopen maanden is er door de sportpers veelvuldig gediscussieerd over de (mogelijk) nieuwe opzet van de Champions League. Als we het merendeel van de berichten mogen geloven worden een aanzienlijk deel van de plaatsen in het miljoenenbal in de nabije toekomst (vanaf 2018) vergeven aan de ‘grote’ voetballanden. De ‘kleine’ voetballanden, waaronder ook Nederland wordt geschaard, zijn dan veroordeeld tot het spelen van een of meerdere play off wedstrijden om het hoofdtoernooi te bereiken. Van mij mag het Nederlandse team die play offs wel verliezen.

Auteur: Niels Beerkens

Verliezen? Maar dat betekent dat we niet mee mogen doen aan de Champions League! Ik begin er zelf langzaam aan steeds meer van overtuigd te raken dat dat helemaal niet zo erg is. De Champions League wordt elk jaar weer een beetje meer als een feestje waar altijd dezelfde personen worden uitgenodigd. Als je er als outsider binnenkomt wordt je een beetje raar aangekeken en uiteindelijk ben je vaak ook weer als eerste weg. Het overgrote deel van de deelnemende teams kun je van tevoren wel voorspellen en bij de laatste vier team in het toernooi zijn ook vaak the usual suspects te vinden.

Persoonlijk ben ik een groter fan van de Europa League. Deze competitie mag dan wel voor de helft zijn opgevuld met Oostblok teams met tongbrekende namen als Djnepr Djnepropetrovsk of met danwel Dinamo of Spartak in de naam, er zijn in ieder geval genoeg verrassingen te vinden. In de Champions League is de kans best wel aanwezig dat een Nederlandse deelnemer pijnlijk wordt weggetikt door FC Barcelona of de match verspeelt door een paar keer in een mes(scherpe counter) van Real Madrid te lopen. Zo werd Celtic, waar Ajax vorig jaar een in de Europa League nog een zware dobber aan had, afgelopen speelronde met maarliefst 7-0 door Barcelona van de mat geveegd. (En ook nog in eigen stadion!) Als ik Celtic fan was zou ik op de avond van de return iets minder pijnlijks plannen, een tandartsafspraak of een concert van de Toppers ofzo.

Natuurlijk is er ook wel eens kans op succes in de Champions League, zoals PSV vorig seizoen wel redelijk verdienstelijk liet zien, maar meestal wordt het toch wel tegen minstens een tegenstander uit de poule duidelijk dat het verschil in kwaliteit (en vooral in geld) te groot is om écht met de grote jongens mee te kunnen. Bovendien lijken wedstrijden in de Europa League ook altijd iets onvoorspelbaarder te zijn. Terwijl PSV met 0-1 verloor van Atletico Madrid, won Ajax van Panathinaikos met 2-1. Allebei geen schokkende uitslagen, maar de manier waarop PSV verloor had ik van tevoren ook wel kunnen bedenken (vooral het feit dat PSV meer had verdiend dan ze kregen). De wedstrijd van Ajax begon ook voorspelbaar (domme vroege tegengoal en Ajax dat er niet veel van bakt), maar eindigde uiteindelijk nog vrij onvoorspelbaar met drie rode kaarten en een gevoel dat er nog veel meer vreemde dingen zouden kunnen gebeuren. (Die helaas uitbleven..)

Daarom ben ik ook zo blij dat deze week mijn favoriete competitie weer begint, de KNVB beker! De KNVB Beker heeft alles wat ik zoek in een competitie: een paar topteams, een hoop middelmaat die boven zichzelf uit gaat stijgen of genadeloos door de mand gaat vallen, teams uit verschillende divisies (dus kans op verrassingen en blamages), outsiders, culthelden, verlengingen en een finale op een vrije dag die als het meezit geschikt is om te barbecueën. Het voetbal is af en toe niet om aan te gluren, maar toch zie je een bepaald soort passie en beleving die bij een Eredivisiepotje nog wel eens wil ontbreken. Het beste zijn de verlengingen. Er is geen mooier voetbal dan twee kapotgestreden teams die toch nog op zoek moeten naar een goal om het bekeravontuur (want zo wordt het altijd genoemd) voort te zetten.

Mijn favorieten in dit scenario zijn Feyenoord en Roda JC, die als het er op aankomt beide fantastisch verlengingvoetbal spelen. Het was vorig seizoen dan ook genieten toen deze twee teams tegen elkaar moesten spelen en er uiteindelijk een verlenging nodig was. Dit zijn de momenten dat een bezwete Nathan Rutjes of Ard van Peppen met de tong op de kicksen boven de nooit hijgende Messi’s en altijd frisse Ronaldo’s van deze wereld uit kunnen steigen. Geen voetbalgoden maar menselijke emotie. Vanavond is het weer zover. Het bier staat koud. De tv al aan. Het maakt me geen moer uit of mijn cluppie verliest of de finale haalt. Ik hoop in ieder geval op veel verlengingen!

Afbeelding: Enkele trofeeën uit de prijzenkast van Ajax (via: wikipedia)