Godzijdank, de zomervakantie zit erop. Alle dreinende kinderen zijn (bijna) weer naar school, de vouwwagen is naar de opslag en de verbrande huidjes zijn verveld. En het belangrijkste: het tv-seizoen is weer begonnen! Bijna een jaar hebben we moeten wachten op een nieuwe reeks Heel Holland Bakt, maar vanavond zijn we uit ons lijden verlost. Eindelijk konden we zien hoe André van Duin het zou doen en of Janny nog in een twin-set paste. Heh, fijn.

Het concept is niet veranderd: nog altijd doen er tien bakkers mee, die in acht afleveringen een voor een worden geëlimineerd tot er nog drie kandidaten over zijn. Zij strijden over twee maanden tegen elkaar in de finale. Onder toeziend oog van de jury, die bestaat uit Robèrt van Beckhoven en Janny van der Heijden, doen ze wekelijks drie opdrachten: een signatuuropdracht, een technische opdracht en een spektakelstuk.

Het thema van de eerste aflevering is cake. Daar kun je veel meer mee dan het standaard crematoriumwerk, zo blijkt. Terwijl Robèrt, Janny en André koffie gaan drinken, beginnen de bakkers vol spanning aan hun opdracht. Annemarie loopt wat achter, want ze kan het stopcontact niet vinden. Guido vertelt over zijn nachtmerrie: nadat hij droomde dat de oven niet voorverwarmd was, werd hij badend in het zweet wakker. Een gewaarschuwd mens telt voor twee, dus hij checkt voor de derde keer of de oven wel staat te loeien.

Manuela blijkt een vierde generatie bakkersdochter te zijn. Ze heeft de holy grail van de bakkunst bij zich: het receptenboekje van haar vader. De inkt is nog net te lezen op het stokoude perkament, maar Manuela durft toch niet te bakken zonder deze talisman in de buurt. Met wiebelende cakes tot gevolg.

Advocaat Alper (“Ten eersten is ’t Alpèèèèr! En ten tweeden: waar is mijn slagroomtaart?”) heeft een levenswijsheid: het gaat om de binnenkant, en dat is bij cakes ook zo. Dat zal best Alper, maar het oog wil ook wat. Dus pas een beetje op en laat je cake niet uit de oven mieteren, zeker niet als je nog maar vijf minuten hebt. Ondertussen heeft Dagmar het ook niet gemakkelijk: haar cake is niet gaar, wil dus niet uit het bakblik en stort als een hoopje ellende in op het koelrooster. Hidde komt haar een hart onder de riem steken, maar is niet erg succesvol met zijn “nou, daar is niets meer aan te redden”. Thanks, captain obvious.

Na deze ellende gaan we snel door naar de tweede, technische opdracht: maak acht mergpijpjes. Mergpijpjes doen mij altijd denken aan de zondagse bezoekjes aan mijn opa, waar je de keus had uit een gevulde koek (mét amandel) of een mergpijpje. Aangezien de gevulde koek 2,5 keer groter was dan de mergpijp, was mijn keuze snel gemaakt. Met wiskundig inzicht je maag vullen: ik ben er 1.77 meter mee geworden. Dat geldt niet voor bakkersdochter Manuela: hoewel ze waarschijnlijk banketbakkersroom kreeg in plaats van borstvoeding, komt ze net boven het werkblad uit. Maar dat maakt niet uit, want ze weet precies hoe je een mergpijp maakt. En daar heb je bij deze opdracht meer aan dan 1.77 meter zijn.

André heeft zijn oog laten vallen op Dagmar. Hij komt haar galant een kopje koffie brengen, maar wanneer blijkt dat ze alleen thee drinkt, besluit hij het zelf maar op te slurpen. Ondertussen wordt het fascinerende introductiestukje van Dagmar uitgezonden. Ze is burgemeester van Uithoorn en neemt haar eigen gebak mee naar de raadsvergaderingen. Valt hier nog een bonnetjesgate uit te slaan? €1000 uitgegeven bij de Cook&Co? Voor €850 macaron-ingrediënten inslaan in Parijs? Op kardemom-tripje naar Zuid-Oost Azië? Kan iemand hier even achteraan?

Ondanks dat Manuela precies weet hoe je mergpijpjes maakt, wint Annemarie de opdracht. Zij had als een van de weinige mergpijpjes gemaakt die gaar waren, voldoende room en jam bevatten, niet te dik met marsepein omhuld waren en goed in de chocolade waren gedoopt.

Goed, opdracht drie dan. Het spektakelstuk is deze week een taart met marsepein. André heeft een nieuwe variant op Martines ‘klaar, bakken maar’: ‘ovens aan: laat je maar gaan’. Will do, André. De kandidaten gaan snel aan de gang, want ze hebben 2,5 uur de tijd om het spektakelstuk te maken. En er moet nogal wat gebeuren: zelf marsepein maken, een cake bakken, vulling maken en versieringen prutsen. Zoals Hidde het verwoordt: je moet goed doorwerken, want je kunt geen marsepein toveren. Zo is het maar net Hidde. Ondertussen slaan bij Manuela de stressmeters ver uit, want haar marsepein scheurt steeds. Dat doet het bij Hidde ook. Robèrt kan het niet meer aanzien en schiet Hidde te hulp. Het mag niet echt baten, want Hidde blijkt bij de room al de mist in te zijn gegaan.

De meesterbakker van deze aflevering is Annemarie. Ze heeft zich vrij onopvallend door de aflevering gefietst, maar kan nog een eind komen. Burgemeester Dagmar moet helaas naar huis: haar perenprutje was niet HHB-waardig. Volgende week: bladerdeeg! Tot dan, bakmakker!