Daag lieve bakknakkers. Vandaag was het alweer tijd voor de vijfde Heel Holland Bakt-aflevering van dit seizoen. Nu de bakkers nog maar met z’n zessen zijn, wordt het langzaam spannender en we krijgen een steeds duidelijker beeld van de kandidaten. Zo presteert Annemarie heel constant, terwijl Guido zich grappend en grollend een weg door de afleveringen baant. Maar voor hoelang nog?

Het thema van deze aflevering is ‘internationaal’. De uitzending begint echter heel Hollands: met grijze luchten, paraplu’s en een zompig grasveld. Heh, fijn. André van Duin stuurt de kandidaten snel de grens over en beveelt ze een Hongaarse dobostaart te maken. Dit hoeft hij de bakkers geen tweede keer te zeggen: biscuitdeeg, chocoladecrème en karamel vormen doorgaans een succesvolle combinatie.

Wat ook een succesvolle combinatie blijkt, is Janny en een tray worstenbroodjes. Manuela heeft er dertig meegenomen, maar als Alper en Emma bedanken voor het aanbod blijven er 24 over. Gelukkig had Janny nog niet ontbeten. Ondertussen wordt er druk gebakken en komen de biscuitlagen uit de oven. Hier valt iets op: ieder seizoen doet er wel een vrouwelijke vijftigplusser mee die graag ‘een beetje gezelligheid’ in haar baksels stopt. We betrappen Manuela en Francis op enthousiast druppelen met rum, terwijl Emma wel een borrel had kunnen gebruiken: het zweet gutst van haar voorhoofd als ze met haar karamellaag bezig is.

Bij de jurering blijkt dat Annemarie voor het eerst een steekje heeft laten vallen: haar taart, gemaakt met witte chocolade, is te zoet. Hij ziet er wel prachtig uit, maar dat geldt ook voor de taarten van de anderen.

Door naar de tweede, technische opdracht: maak twaalf Algerijnse bloemkoekjes. Ondanks dat Guido iedere woensdagavond Algerijns bakt, staat hij even te goochelen met het recept. Wie dacht dat je voor Heel Holland Bakt alleen goed moest zijn met een oven heeft het mis: het kunnen bedienen van een grafische rekenmachine is bij tijd en wijle ook een welkome vaardigheid. Of waren de instructies weer van buitenaardse kwaliteit? Van het niveau ‘als je twaalf koekjes moet maken uit twee soorten deeg, hoelang is dan de kleur van zaterdagmiddag na Noord-Afrika’?

Afijn, aan het einde van de rit staan er zes planken met ongare bloemkoekjes. Janny weet even niet meer welk opbouwend commentaar ze kan geven. “Veel koekjes, weinig bloem”, maakt ze er maar van. En: “Het zijn er in ieder geval twaalf”, bij de plank van Manuela. Toch wint zij de opdracht, op de hielen gezeten door Guido (die zelfs nog tijd over had om bloempjes te plukken). De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

De volgende dag gaan de bakkers aan de slag met de derde opdracht: bak een eetbaar spektakelstuk. Guido kiest voor een makkelijk gebouw: het Rijksmuseum in Amsterdam. Annemarie kiest het wat dichter bij huis: ze gaat voor de plaatselijke vuurtoren. Francis, van oorsprong Australische, werkt aan een eetbare versie van het Sydney Opera House. Terwijl ze haar keuze toelicht, begint ze te huilen en de hemel huilt met haar mee. Gelukkig is daar André, die met zijn katoenen zakdoek de mascaratranen van Francis’ gezicht veegt.

Even later volstaat de zakdoek van André niet meer bij het opvegen van overtollig water: buiten barst de zondvloed los. Bakpapier waait weg, bakspullen drijven de tent uit en bouwsels kunnen de vocht niet verdragen. Het zorgt voor een spannende eindsprint, want door het stormachtige weer heeft het bakproces wel wat vertraging opgelopen.

Tijd voor het juryoordeel. Annemaries vuurtoren staat misschien niet in een hoek van negentig graden omhoog, maar is wel erg lekker. Daarnaast heeft ze in vier uur veel verschillende bakhandelingen verricht en is de jury onder de indruk van de gebruikte technieken. Guido’s Rijksmuseum ziet er een beetje slordig uit, ondanks de leuke details.

Alper besluit alle clichés uit de kast te halen en licht zijn keuze voor de Tower Bridge toe door te zeggen dat hij van nature een bruggenbouwer is. Gaap. Naast zijn toelichting is ook het baksel saai: de jury vindt het jammer dat de cake niet gevuld is. Alper is dan ook degene die de tent moet verlaten, terwijl Manuela opnieuw de toeters en bellen uit de kast kan halen.

Ik voorspel dat volgende week de laatste man eruit vliegt. Guido zal ongetwijfeld wat leuke kaas- en klompengrapjes hebben in de aankomende Hollandse aflevering, maar het zal zijn bakkunsten niet ten goede komen. Ondertussen werken Annemarie, Francis en Manuela rustig naar de top drie toe. Toch?