De afgelopen weken ben ik druk bezig geweest met verhuizen naar een nieuwe woning. Omdat andere mensen vies zijn en je eigen smaak natuurlijk onberispelijk beter is dan wat er dan ook al aanwezig mag zijn in je nieuwe thuis, moet er natuurlijk aardig wat geverfd, geschuurd, gezaagd en gesloopt worden. Zodra je een huis binnenstapt waar geklust wordt, doe je een stap terug in de tijd. In een huis waar alle kabels los hangen of om onverklaarbare reden al zijn afgeknipt met een tang is namelijk geen Internet, dus geen wifi. Dit betekent dat je voor de muzikale omlijsting van al dat klusgeweld aangewezen bent op de radio.

Auteur: Niels Beerkens

Normaal gesproken luister ik nooit naar de radio. Mijn muzikale voorkeur ligt meestal wat verwijderd van die van de dienstdoende dj en het gepraat tussen de nummers door kan ik over het algemeen missen als kiespijn. Waar bij sommige mensen de radio de hele dag aanstaat, staat deze bij mij de hele dag uit. Ik heb een collectie cd’s en mp3’tjes om de muzikale leegte op te vullen. Als ik om mij heen mensen hoor discussiëren over de ‘transfers’ in de radiowereld, zoals toen Coen en Sander vorig jaar van zender wisselden en de 3FM dj’s die nu naar het schijnt gaan vertrekken, heb ik hier ook eigenlijk geen mening over. Behalve over Giel Beelen die er binnenkort naar verluidt de brui aan gaat geven natuurlijk, want iedere Nederlander heeft een mening over Giel Beelen.

Onder het motto ‘iets is beter dan niets’ zet je tijdens het werken natuurlijk liever de radio aan dan dat je als een monnik in plechtige stilte de muur staat te sausen. De eerste hindernis voor iemand die nooit naar de radio luistert is natuurlijk de juiste frequentie vinden. Uiteindelijk ontwaar ik tussen de ethergolven een zender die 3FM blijkt te zijn. Gezien ik Giel & co. wel eens over een festivalterrein heb zien struinen waar ik ook was, vermoed ik dat de kans op een oké nummertje groot genoeg is om de zender te laten staan. Vol goede moed begin ik te verven.

Gedurende het eerst uur bedenk ik me een paar keer dat er toch wel elementen zijn aan de radio die ik wel mis als ik thuis mijn cd’tjes of afspeellijstje afdraai. De dj flowt af en toe een leuk feitje over een muzikant of een nummer en er wordt af en toe best leuke muziek gedraaid die ik nog niet kende. Op het uur komt het nieuws, waar ik normaal gesproken ook niet zoveel van meekrijg, dus dat is ook mooi meegenomen. Het verven schiet al aardig op.

Ons aller Giel. Wie kan de leegte dit icoon achterlaat opvullen?
Ons aller Giel. Wie kan de leegte dit icoon achterlaat opvullen? Ik heb goede ervaringen met Alabastine snelplamuur.

Een paar uurtjes later is de emmer verf bijna leeg en heb ik voor de zoveelste keer het nieuws gehoord. Ik heb vaak genoeg gehoord over het confict in Syrië en over de mening van een of andere politicus over een of ander onderwerp. Ook het zielige verhaal van het meisje dat van leukemie is genezen en nu een tattoo wil en daarvoor een goede artiest zoekt heb ik wel vaak genoeg gehoord. Ook die hit van Martin Garrix met dat irritante geluidje erin heeft wel genoeg door de kamer geschald. Als er weer een nauwelijks verstaanbare beller in de uitzending komt die mag vertellen wat hij thuis aan het doen is (goh, ik denk naar de radio luisteren…) heb ik het wel gehad en weet ik weer waarom ik dus zoveel cd’s heb gekocht.

Herhaling is een concept dat veel terugkomt in het radio maken. Dat is voor een gedeelte goed verklaarbaar omdat er nou eenmaal een format voor de uitzending is en omdat herkenning zorgt voor het binden van luisteraars, maar aan de andere kant kan het ook heel erg op je zenuwen werken als een bepaald onderdeel voor de zoveelste keer door je speakers komt. Als je zelf nou eens kon uitzoeken welke dingen herhaald worden op je radio zou ik ‘m wel vaker aanzetten. Leuke feitjes: aan. Bellers met zielige verhalen en oproepen: uit. Nieuwe nummers: aan. Kapotgedraaide hits: uit. Waarschijnlijk heb je voor zoiets weer Internet nodig. Helaas. Snel daarna heb ik toch maar mijn cd’s alvast verhuisd. Ga ik nooit meer radio luisteren? Natuurlijk niet, het was best een welkome afwisseling. Maar voor nu? Even radiostilte.

Afbeelding header: Guglielmo Marconi, de uitvinder van de radio. Via: wikipedia