De gezinnen zijn er relatief groot, de boerderijen talrijk en een tentfeest is nooit ver weg: opgroeien op het Oostelijke platteland is prachtig. Dat zagen we maandagavond in de (overigens fantastische) documentaire Brommers kiek’n, waarin een jaar lang twee vriendengroepen uit Espelo (bij Holten) en Nieuwleusen werden gevolgd. Ze noemen elkaar liefdevol ‘drekhoer’ en ‘klojo’ maar gaan indien nodig voor elkaar door het vuur: de jongens en meisjes uut Salland. Een ode aan het opgroeien in de provincie!

Met de trekker door de McDrive

Scooters zijn zó Randstad: in de provincie rijden de jongens gewoon op trekkers. Dat mag officieel vanaf je zestiende (althans, dan kun je je rijbewijs T halen), maar echte boerenjongens hebben het al onder de knie als ze een jaar of tien zijn. Eenmaal ouder gaan ze ook gewoon met de Fendt of John Deere naar school. En op zaterdagmiddag? Dan ga je met al je vrienden toeren en eindig je bij de McDrive voor een bestelling waar een gemiddeld Afrikaans dorp vier maanden van kan eten.

Brommers kiek'n McDonalds McDrive
RAKKERAKKERAKKERAKKE “Ja mag ik een McFlurry Stroopwafel?” RAKKERAKKERAKKE “Nee, STROOPWAFEL!”

Muren bouwen van kratten Grolsch

Na werktijd, tijdens het beunhazen, bij een koeienkeuring, in het weekend, op vakantie: een potje Grolsch kan altijd. Tijdens het nuttigen van deze groene rakkers smeed je vriendschappen voor het leven. Maar het drinktempo ligt hoog. Heel hoog. Het is dus noodzakelijk om altijd een goed voorraadje in huis te hebben. En wat doe je vervolgens met de lege kratten? Daar bouw je muren van. Hoe hoger je muurtje Grolschkratten, hoe beter!

Brommers kiek'n bier patat
Er is genoeg voor iedereen, dus waag het niet om het pilsje van een ander aan te raken.

Gênante borden in je voortuin

Nog zo’n plattelandstraditie: een bord in je voortuin als je 16, 18 of 25 wordt. Meestal wordt dat gemaakt door je vriendengroep en bevat het informatie waarvan je eigenlijk niet wilt dat je vader, buurvrouw Ria en oud-tante Hendrika het weten. Maar ja. Het ding is levensgroot en staat pal naast de oprit. Nu weet dus iedereen dat je de tent hebt ondergekotst tijdens je vakantie op de Appelhof en welke erotische activiteiten je zoal uitvoert met je vriendje. Stelletje klojo’s.

Brommers kiek'n bord Femke
En bedankt jongens.

Openbaar vervoer

In jouw buurtschap komt geen bus en al helemaal geen trein. Hooguit stopt er eens per uur een buurtbusje, maar ja, als je eerst een kwartier moet fietsen voor je bij de halte bent, kun je net zo goed het hele stuk gaan fietsen. Het is dus veel handiger om met de trekker en een veewagen op pad te gaan. Hoeft er maar één vriend te bobben en kunnen achterin twintig vrienden nog wat pijpjes Grolsch drinken terwijl ze liedjes zingen over Kartoffelsalat.

Brommers kiek'n trekker
Wat nou brommers kiek’n; veewagens kiek’n!

Het. Tentfeest.

Nergens wordt zo goed gefeest als bij een tentfeest, dat is algemeen bekend. Er is bier, er is wijn, en als je geluk hebt, verkopen ze zelfs Apfelkorn. Buiten de tent worden broodjes hamburger gebakken en ín de tent wordt een recordpoging tot langste polonaise gedaan. Niet veel later verandert dit in een recordpoging ‘gewoon op je benen blijven staan en zorgen dat je nog naar huis kunt fietsen’. Dat dit soms lastig is, bewijzen de oudjes die elkaar in de documentaire uit de sloot proberen te trekken. Jammerlijk mislukt. Ach, hathooln en nathooln!

Brommers kiek'n sloot tentfeest
“Noh, alloh Gerard. Opstoan.”

De documentaire Brommers kiek’n is terug te kijken via NPO Gemist.

De beelden zijn eigendom van VPRO.