Ik zal er maar eerlijk voor uitkomen: ik ben best wel onder de indruk van Instagram. Het heeft me nogal in z’n greep. Ik vind het niet heel cool van mezelf, had er graag boven gestaan, maar het is nu eenmaal wat het is. Instagram past voor mij in het rijtje kookprogramma’s, karamel-zeezout en talentshow-audities op YouTube: het houdt me soms iets teveel bezig, maar ik kan (Wil? Heel sneu) er niet mee stoppen. Daarnaast ben ik Instagram dankbaar voor de semi-psychologische hulp die het medium me heeft verleend: het heeft een fundamenteel intern gevecht in mij blootgelegd. De bewuste, gezonde volwassene moet het elke dag opnemen tegen het op snoep gefixeerde kind dat nog ergens in mij huist.

Courgetti

Aan de ene kant leef ik graag gezond. Ik let op wat ik eet, ik sport, heel degelijk en niks bijzonders. Ik leer ook graag op Instagram over gezond eten en zie met liefde een recept langskomen van weer een vegan suikervrije brownie met allerlei superkrachten – baat het niet, dan schaadt het niet. Toast met avocado hier, courgetti met zelfgemaakte pesto daar, als het een beetje aangenaam op de foto is gezet, word ik er blij van. En ben ik zomaar geneigd het zelf een keer te maken. Dus dat soort accounts volg ik.

Ben & Jerry’s

Aan de andere kant zie ik graag foto’s van taart voorbijkomen. En burgers. En rijkgedekte tafels met friet, en een hele kip uit de oven, en jus, en glazen wijn. En ijs. Ik volg zelfs iemand die zichzelf junkfoodstar noemt, en op een dag gerust ontbijt met een hele doos chocoladecornflakes, luncht met twee tonnen Ben & Jerry’s, dineert met twee pizza’s en tussendoor nog een McMenu’tje en een pak oreo’s wegwerkt. Mijn inner fat child gebruikt Instagram als een snoepwinkel: overal naar kijken, dromen van hoe het smaakt, met de wetenschap dat je er niks van kunt opeten als je je zakgeld nog niet hebt gehad (of, in het volwassen mensen geval: niet de stofwisseling van een vijfjarige bezit). Dat soort accounts volg ik dus ook.

Genieten godverdomme

Best complex, aangezien beide stromingen in mijn Instagramfeed weinig ruimte laten voor balans: de Rens Kroezen op Instagram vinden dat Ben & Jerry’s nooit een geaccepteerd voedingsmiddel is, terwijl de junkfoodstars vinden dat iemand nóóit pasta van groente zou moeten eten als je ook normale pasta kunt eten; je moet tenslotte genieten van het leven! Genieten godverdomme!

#fitlife

Even terugkomend op dat gezonde leven, ik volg ook allerlei fitte mensen. Die heel veel sporten (en daar graag foto’s van maken) en er daardoor heel fit uitzien (en daar graag foto’s van maken). En accounts met voor- en na-foto’s (ja, echt) van mensen die kilo’s zijn afgevallen of wier billen na twee jaar squatten die van Kim K doen verbleken. Van die motiverende fitgirls, die je bij het krieken van de dag aanmoedigen om van die dag jóuw dag te maken, om te kíezen voor positief zijn, voor gelúkkig zijn! Gelukkig godverdomme! En gelukkig zijn, dat doe je door een fitte levensstijl na te streven, en je lichaam zo te vormen dat je er nooit meer onzeker over hoeft te zijn. Zit wat in.

#bodypositive

Ik volg ook allerlei bodypositieve types. Veelal bloedmooie plussize modellen die bikinifoto’s posten en soms een foto waarop ze een vetrol vastpakken. Want dat is óók mooi. En ook met een vetrol mag je er zijn. En als je ongelukkig bent komt dat niet door je imperfecte lijf, maar door de gedachtes die je daar zelf aan wijdt en die anderen in jouw hoofd prenten. Zit wat in.

Balans

De hele dag scroll ik af en aan door die tegenstrijdige boodschappen, die elkaar zo tegenspreken dat er een balans ontstaat en ze nooit voor daadwerkelijke veranderingen in m’n gedragspatroon zorgen. Wel voor uiteenlopende voornemens, zoals ‘ik moet meer taarten bakken’, ‘ik moet meer foto’s maken van mijn eten’ en ‘ik moet godverdomme meer genieten’. Maar aangezien die voornemens telkens net zo tijdelijk blijken als de feed van mijn Instagram is er niks aan de hand. Blijf ik gewoon lekker scrollen. #noshame