Het Westeroswoord van de week bij deze Game of Thrones-aflevering: weerzien.

Weerzien in Dragonstone

In het begin van deze aflevering kwamen de twee elementen samen waarnaar George R. R. Martin zijn verhalenreeks heeft vernoemd, al zet ik wel mijn vraagtekens bij Melisandre’s symboliek. Meer dan Jon staat de Night’s King voor het IJs, zou ik zeggen. Hoe dan ook, naar de meet-and-greet tussen Vuur en IJs werd lang uitgekeken. Ook Jon en Tyrion zien elkaar voor het eerst sinds seizoen 1 weer; beiden zijn wat littekens rijker. Tyrion komt verder opnieuw oog in oog te staan met Davos, die in de zeeslag in Blackwater Bay zijn zoon heeft verloren in het wildfire.

Eerst de valse start van Dany. Daenerys Stormborn of House Targaryen, Rightful Heir to the Iron Throne, Rightful Queen of the Andals and The First Men, Protector of the Seven Kingdoms, the Mother of Dragons, the Khaleesi of the Great Grass Sea, the Unburnt, the Breaker of Chains heeft ervaren dat het Tronenspel iets anders is dan een paar slavendrijvers de nek omdraaien.

Aan het begin van het seizoen trok Daenerys de Narrow Sea over met drie draken, een leger Dothraki en een kluitje Unsullied, en de zekerheid van een alliantie met de Tyrells, de twee Greyjoys en Ellaria en haar Sandsnakes. Daar is nu niet veel van over – in een spanne van twee afleveringen is Dany tactisch totaal overklast door de Lannisters. Haar Unsullied zitten gevangen op Casterly Rock: de Iron Fleet van ome Euron zorgt ervoor dat ze op een strategisch verwaarloosbare locatie vastzitten. De Dothraki hebben geen zwemdiploma en zitten dus vast op Dragonstone. Kortom: de Khaleesi zit flink in de kak, alle goede (?) raad van Tyrion ten spijt. Is het onderschatting? Had Olenna Tyrell vorige week gelijk en had ze naar haar innerlijke draak moeten luisteren in plaats van de adviezen van mannen?

En dan komt er ineens een sip kijkende, zichzelf Kingindanorf King in the North noemende bastaard uit het Noorden op bezoek, die over ijszombies begint te schreeuwen. Nadat Daenerys in eerste instantie haar expressieve wenkbrauwen optrekt over dit verhaal, overtuigt Tyrion haar om Jon het dragonglass te laten mijnen als blijk van goede wil.

Weerzien in Winterfell

Zeg van Ser Peter ‘Littlefinger’ Baelish wat je wil, een doorzetter is het wel. In de voorgaande afleveringen van het seizoen is hij door Jon en Sansa structureel op zijn plek gezet: zijn ‘goedbedoelde’ adviezen werden niet op prijs gesteld. Een alerte Redditgebruiker merkte op dat Littlefinger wel eens vaker de hand van een Stark-man op zijn keel heeft gevoeld:

Ned Littlefinger

Na een ongewenst mindfulness-praatje van Littlefinger (“fight every battle, everywhere, always, in your mind”) krijgt Sansa goed nieuws: haar broertje Bran is terug. Bran is inmiddels een mokkende puber die zegt een drieogige raaf te zijn, dus die zal daarna wel naar zijn kamer zijn gedragen om deprimerende vlogs op te nemen. Gelukkig komt mogelijk ook Arya binnenkort naar Winterfell, en we weten allemaal dat zij het zonnetje in huis is.

Weerzien in King’s Landing

Ik weet niet naar welke punkbands Euron Greyjoy heeft geluisterd tussen seizoen 6 en 7 in, maar hij is veranderd van een traditioneel ingestelde vechtvorst naar een kruising tussen Jack Sparrow en The Joker. Hij ging van Waterjezus:

Naar de evil, ongewassen versie van Oberyn Martell.

Maakt niet uit, want Game of Thrones kon wel een charmante eikel gebruiken. Euron heeft de cheesyness opgekrikt naar standje 11. Pilou Asbæk heeft zichtbaar plezier in het spelen van zo’n idiote rol en de rivaliteit tussen de lompe Euron en de trotse doch gebroken Jaime spat van het scherm. Euron komt met paard en al met zijn beloofde cadeau voor Cersei op de proppen: Ellaria, die samen met de Sandsnakes verantwoordelijk was voor het vergiftigen van Cerseis dochter Myrcella. Verrassing!

We mogen aannemen dat we Ellaria niet meer terugzien, en dat ze inderdaad de rest van haar leven, samen met haar dochter – of wat er van haar over zal zijn –  in een cel zal moeten doorbrengen. Daarmee is de Dorne-verhaallijn, niet altijd het enerverendste onderdeel van Game of Thrones, tot een einde gekomen. Of al die Dorne-tijd die drie seizoenen waard was? Wat mij betreft niet, maar je kunt moeilijk een serie over zeven koninkrijken maken en ze niet alle zeven aan bod laten komen. Het was vooral een verhaallijn vol gemiste kansen, met de rolstoelkoning Doran Martell (kennen we die nog?) als slaapverwekkend dieptepunt.

Losse observaties:

  • Weer geweldige beelden in de Dragonstone-scènes, met name de steadycambeelden van Jon, Tyrion, Davos en Missandei die het lange looppad belopen. Het Baskische eilandje Gaztelugatxe is gebruikt als decor voor Dragonstone. Het stenen looppad, het eiland, het is allemaal echt. Dragonstone zelf komt uiteraard uit de computer; het strand waar Jon en zijn kompanen aankomen is ergens anders in Spanje opgenomen.
  • We wisten het al van seizoen 1, maar Tyrion en Jon maken een goed duo: ‘You make me feel like I’m failing at brooding over failing.’ Kit Harington (Jon) kon met Peter Dinklage (Tyrion) als scènepartner eindelijk zijn komische kant laten zien, maar ook in de scènes met Emilia Clarke liet Harington subtiel acteerwerk zien. Als noordelijke koning in een zonovergoten omgeving is Jon een vis uit het water, en dat bracht Harington mooi over. Het zal voor Kit ook een behoorlijke opluchting zijn om lekker zijn scènes in Spanje te draaien, in plaats van de vrieskou in IJsland en het natte Belfast.
  • Cersei heeft ‘a fortnight’ (14 dagen) om de openstaande schulden van haar familie bij de Iron Bank te voldoen. Ik denk dat we hierbij moeten geloven dat de Lannisters in die 14 dagen het plan hebben bedacht – en uitgevoerd – om Casterly Rock te verlaten en Highgarden (Huize Tyrell) in te nemen, waar ’s rijks voedselvoorraden zijn opgeslagen? Hoe verder Game of Thrones vordert, hoe meer we moeten accepteren dat tijd blijkbaar in Westeros anders verloopt dan op aarde. Het is beter om dat voor waar aan te nemen en te accepteren dat, laat ik eens een voorbeeld noemen, Jorah Mormont in een Citadelpoep en -scheet verlost is van zijn greyscale-uitslag.
  • Grote kans dat Daenerys volgende week haar draken moet inzetten, nu al haar andere mogelijkheden zo goed als verbruikt zijn. Misschien is dat de reden dat we wat minder hebben gezien van de slag om Highgarden en Casterly Rock: drie volgroeide draken hebben pixels nodig en pixels kosten dollars.