Het is weer eens zover, ik moet een liedje uitzoeken voor een speciale gelegenheid. Daar heb ik al eens eerder een stukje over geschreven, maar nu is de gelegenheid helaas iets anders dan een bruiloft. Dit is namelijk mijn laatste artikel voor Incognitief, en omdat ik ooit als muziekredacteur ben binnengerold (hehehehe what were they thinking?) wil ik dan ook afsluiten met een mooi stukske muziek. Natuurlijk een iets minder serieuze keuze dan een liedje voor een of andere plechtigheid -al dan niet vrolijk of droevig gestemd- maar niettemin wil ik de trouwe lezers geen troep voorschotelen.

Filosofische zoektocht

Ik draai al aardig wat jaartjes mee op het internet en een aanzienlijk deel daarvan heb ik gespendeerd op YouTube. YouTube is naar mijn mening nog steeds een van de beste uitvindingen sinds vuur, democratie en de viandel speciaal vanwege het simpele feit dat er belachelijk veel videoclips en liveoptredens zijn terug te vinden van artiesten. Als je op YouTube op zoek gaat naar toffe live-opnames van een artiest is het je ongetwijfeld opgevallen dat er altijd wel een versie in het rijtje staat die wordt aangeduid als ‘de beste versie’. Natuurlijk een compleet belachelijke aanduiding gezien iedereen andere ideeën heeft over wat een vertolking van een nummer goed of slecht maakt. Ik bijvoorbeeld ben best gehecht aan sommige gitaarsolo’s op platen, dus als de gitarist live een epische orgasmegolf aan noten uitspuugt op zijn zessnarige verlengstuk, kan ik de uitvoering van het nummer toch matig vinden omdat de solo zo verschilt van hetgeen mij bekend is. Op YouTube is dit natuurlijk niet erg; er staan nog tientallen andere versies (en dus andere video’s) van hetzelfde nummer klaar om bekeken te worden. Er staat vast iets tussen!

Een zoektocht op YouTube naar de beste (live)versie van een nummer doet me denken aan de Ideeënleer van Plato. In het kort: Plato is die filosoof uit de Griekse Oudheid en in zijn theorie bestaat er zoiets als de Idee. Dit is een soort ‘oerbeeld’, een onveranderlijk iets, via welke wij onze werkelijkheid, zoals wij die kennen, waarnemen. Als twee personen het hebben over een bepaald concept, bijvoorbeeld een tafel, denken ze allebei aan een voorwerp, wat er voor beide verschillend uit kan zien. Toch weten ze beiden wat er bedoeld wordt en kunnen ze beiden een tafel die niet helemaal aan hun gedachte voldoet herkennen als tafel. Zo is het ook met het perfecte livenummer op YouTube. Twee personen zullen beiden -hun persoonlijke favoriet- beste versie van een nummer op YouTube herkennen, maar deze kunnen wel van elkaar verschillen. Ondanks dit verschil kunnen ze het er over eens zijn dat er een ‘beste versie’ bestaat.

Plato-versie

Er staan ziekelijk veel concertopnames op YouTube, daarom mag je vaak van geluk spreken als je de voor jou perfecte versie van een nummer kunt vinden. Soms is het niet zo moeilijk. Bovenstaande video van Iron Maiden’s Fear of the Dark noem ik mijn Plato-versie; mijn oerbeeld van hoe de beste liveversie van Fear of the Dark moet zijn, klinken en eruit moet zien. Beter kan niet. Ik sta uiteraard open voor verandering (in tegenstelling tot Plato als ik sommige artikelen mag geloven), maar ik acht de kans zéér klein. Plato-versies van nummers zijn schaars, dus als je er eentje hebt gevonden moet je hem koesteren en tevoorschijn halen bij speciale gelegenheden, feesten, partijen en als je iemand anders levensstandaard aanzienlijk wilt verhogen. Ik heb tot nu toe pas van slechts twee nummers een liveversie gevonden die mijns inziens niet te overtreffen is. (Nummertje twee, enkel voor nieuwsgierigen en liefhebbers van het wat hardere werk.)

Maar wat moet ik hier dan voor jullie trouwe Incognitief-lezers achterlaten? Het antwoord is eigenlijk heel simpel, en de uitzondering die de regel bevestigt: je zit nooit fout met ABBA.

Incognitief en lezers, bedankt!

(p.s. Als jullie ergens een Plato-versie van ontdekt hebben, zie ik hem natuurlijk graag in de comments! 🙂 )

Image credit: YouTube / VEVO / Tenacious D.